Swego czasu toczyła się dyskusja na temat terminologicznych niuansów dotyczących zawodów weteranów. Pojawiło się kilka pomysłów (nie zawsze stuprocentowo oryginalnych) na nowe nazwy. Przytoczmy niektóre: klasa starszych, latające 30 i 40, masters 30+ (itd.), oldscoolowcy, seniorzy 30+ (itd.), starszaki, super senior.

W istocie przyjęta nomenklatura jest niezbyt szczęśliwa, choć w środowisku zrozumiała. Jednak używane w polskim sporcie określenia rażą nawet w mniej dziwacznych przypadkach. Kiepska logika przyświecała twórcom kategorii 'juniorów młodszych' i 'seniorów starszych', skoro junior to z łacińskiego młodszy (iunior), a senior — starszy. W tym zamęcie terminologicznym dochodziło do zabawnych sytuacji, gdy zainicjowane wskutek konfliktu z federacją, konkurencyjne do organizowanych przez PZBad mistrzostw Polski weteranów mistrzostwa Polski w tych samych kategoriach wiekowych przybrały nazwę... seniorów i wcale nie dublowały przy tym nazwy żadnych innych mistrzostw.

Najpopularniejsza w użyciu w Polsce nazwa 'weterani' w odniesieniu do tych kategorii wiekowych w badmintonie budzi nietrafne skojarzenia (wojna, ZBOWiD itp.). Według słownika Doroszewskiego weteran to stary, doświadczony żołnierz, uczestnik minionej wojny albo ktoś, kto przepracował gdzie wiele lat. Wskazuje się przeto słusznie, iż w badmintonowych zawodach weteranów startują nie tylko starzy wyjadacze, lecz również narybek, niedawni debiutanci w odpowiednim, regulaminowym wieku.

Kłopoty i niekonsekwencje terminologiczne są udziałem nie tylko polskich środowisk badmintonowych. Narzekania można było spotkać np. na stronie niemieckiego związku badmintona: Od pewnego czasu zaczęto określać w Niemczech badmintonistów powyżej 30. roku życia (w przypadku kobiet powyżej 25.) mianem weteranów. Wcześniej stosowano termin 'seniorzy', który zmieniono na 'weterani' pod wpływem uzusu w EBU [Europejska Unia Badmintona]. Nagle IBF [Międzynarodowa Federacja Badmintona] opisała starszych sportowców znowu jako seniorów. Zaklepane. Bałaganu dopełnia fakt istnienia w anglojęzycznym świecie określenia 'masters'. Obecnie środowisko w Niemczech optuje przeciwko terminowi 'weteran'.

Wydaje się, że jednym z lepszych, między innymi dzięki swej prostocie, logice i zgodności z odpowiednikiem anglojęzycznym (European Senior Championships) jest określenie 'senior'. Jedyną wadą jest jego utożsamianie na gruncie sportowym z zawodnikami w wieku bezpośrednio powyżej juniora lub młodzieżowca, co może niekiedy prowadzić do nieporozumień. W celu ich uniknięcia można ewentualnie rozważyć wprowadzenie uściśleń w duchu przytoczonych na początku 'seniorów 30+' albo 'superseniorów' (bo tak należałoby to pisać).

Fot. © Janusz Rudziński (archiwum)